De 'good girl' -De 'good boy '

We leren heel vroeg in ons gezinssysteem dat afstemming vaak belangrijker is dan authenticiteit. We worden subtiel (of heel duidelijk) beloond voor wenselijk gedrag; braaf zijn, het pappa of mamma niet lastig maken, niet te veel voelen, niet te veel uiten om maar een paar te noemen die ik herken uit mijn eigen opgroeien. 
Zo ontstaat de ‘good girl’ of de ‘good boy’ - niet omdat dat is wie we zijn, maar omdat verbinden ooit afhing van aanpassen.

Zo leren we al heel jong in deze vroege relaties onze eigen verlangens en behoeften op te geven om zo te proberen te relatie te behouden. Niet uit zwakte, maar uit noodzaak. We leren onszelf over te geven zonder wederkerigheid: ik zorg voor jouw comfort, ook als dat betekent dat ik mezelf klein maak.

Volwassen verbinding vraagt iets anders van ons. Wederzijdse erkenning; dat jij een subject bent - èn ik ook.
Ik heb mijn verlangens die ik in de relatie breng en afstem met jou - en jij hebt verlangens die jij in de relatie brengt en afstemt met mij en samen zorgen we ervoor dat de verbinding in tact blijft en er geen verlies van zelf is. En ja, dat is soms hard werken, stroperige gesprekken, en vooral jezelf en oude patronen in hechting tegenkomen en onder ogen willen zien. 

Meer willen betekent niet dat je egoïstisch bent.
Het betekent dat je jezelf en de ander serieus neemt en uitnodigt volwassen te worden 🤍

De 'good girl'
De ‘good girl’ zijn en leven naar verwachtingen van anderen, je moeder nooit teleurstellen, je vader zoeken in iedere man, Ja zeggen, terwijl je een Nee zegt tegen jezelf, je behoeften minimaliseren zodat anderen zich comfortabel kunnen voelen, het met kruimels doen er dankbaar voor zijn, je verontschuldigen wanneer je niets verkeerds doet, lachen om grappen die zeer doen, denken dat aanpassen hetzelfde is als verbinden, affectie met liefde verwarren, jezelf met anderen vergelijken, blijven geven wanneer de ander teveel neemt, je woede op jezelf richten, ontkennen dat je een moeilijke jeugd hebt gehad, liefde verdienen door nog meer je best te doen, je grenzen pas herkennen wanneer ze allang overschreden zijn, blijven hopen dat iemand verandert als jij maar genoeg geduld hebt, je intuïtie wantrouwen, zelfredzaamheid verwarren met solide zijn, verantwoordelijkheid dragen voor emoties die niet van jou zijn, blijven terwijl alles in je zegt dat je weg wilt, jezelf uitleggen aan mensen die niet luisteren, je pijn bagatelliseren omdat anderen het erger hebben, geloven dat liefde pijn hoort te doen, en vergeten wie je was voordat je leerde wie je moest zijn.

De 'good boy'
De ‘good boy’ zijn door geen lastige jongen voor je moeder te zijn, het gemis van een emotionele band met je vader minimaliseren, je vader blijven bewijzen dat je het waard bent, contact met andere mannen vooral functioneel houden, je ware natuur en intensiteit reguleren tot iets verteerbaars, zelfredzaamheid en onaantastbaarheid verwarren met kracht, je seksuele energie kleiner maken om niet bedreigend te zijn, verlangens dimmen, lust temperen en seksuele gevoelens in relaties hanteren zonder ze te verbinden aan kwetsbaarheid, te ontladen buiten de relatie maar niet in werkelijk contact, loyaliteit verwarren met de ander niet ter verantwoording roepen, je autonomie in relaties oplossen door genoeg afstand te creëren, op je tenen lopen om relaties niet te verstoren, zwijgen om de verbinding te behouden, je eigen woede als gevaarlijk verklaren, je woede via zelfkritiek of depressie tegen jezelf keren, jezelf wijs maken dat om hulp vragen en falen hetzelfde zijn, je schamen wanneer je gevoelens van afhankelijkheid ervaart, je gemis aan nabijheid en intimiteit bagatelliseren, bestaansrecht verwarren met prestatie en succes, jezelf verantwoordelijk maken voor het ongemak van de ander, blijven dragen in relaties terwijl het eigenlijk gedeeld wil worden, zelfhaat normaal vinden, ontkennen dat je een moeilijke jeugd hebt gehad, liefde verdienen door nog meer je best te doen, en vergeten wie je was voordat je leerde wie je moest zijn.